Jak dla Ciebie patriotyzm to bronienie się przed obcymi wpływami, albo kupowanie polskich produktów, to chyba nie ma dyskusji. A żałoba narodowa? To kwestia polityczna, nie ma nic wspólnego z postawą patriotyczną.

W tym wypadku doskonale sprawdziłaby się zasada złotego środka :)

Wiadomo wszystko w nadmiarze może zaszkodzić dlatego zarówno z patriotyzmem i rasizmem nie należy przesadzać.

Wiadomo nie należy zapominać kim się jest i skąd się jest. Nie należy też bezmyślnie wspierać wszystkiego co nasze.

Dla mnie to jest szacunek dla ojczyzny, czasem możliwość poświęcenia się dla niej (niekoniecznie w walce). Poza tym szacunek dla symboli narodowych, podtrzymywanie kultury. Ale wszystko w granicach rozsądku.

Pewnie z przodków, z tego że oni kultywowali te same zwyczaje, żyli w podobnej kulturze i mówili tym samym językiem. A podtrzymywanie własnej kultury narodowej nie ma nic do zamykania/otwierania się na inne kultury. Ja je chętnie je poznaję, ale swojej się nie wyrzekam i jakieś tam zwyczaje podtrzymuje.

Zależy czy są dobre, czy złe. Np. sprzeciwiam się amerykanizowaniu naszej kultury. Nie podobają mi się nowe "tradycje" jak halloween, czy walentynki, ale raczej trudno jest zapobiegać.

To już jest kwestia subiektywnych odczuć. Tak jak mówiłem trudno jest zapobiegać zmianom, więc w sumie to i tak tylko opinie.

" Miłość do mojej Lepszej Połowy oznacza nie mniej ni więcej tylko dyskryminację wszystkich innych dziewcząt oraz moralność Kalego na zasadzie 'biją moją'. "

Jak to teraz brzmi? ;P

Ja przepraszam, ale jeżeli to samo słowo ma dla nas inne znaczenie to dyskusja na ten temat wydaje się być bezcelowa. Chyba, że na samym wstępie przytoczymy definicję patriotyzmu i będziemy się jej trzymać.

Osobiście patriotą nie jestem, ale znam paru u których patriotyzm nie oznacza tego, co wyżej napisałeś.

"Dyskryminacja innych narodów, jest w nas tak głęboko zakorzeniona że nawet tego nie zauważamy. W czym lepszy jest Polak od Rosjanina, Amerykanina, Ugandyjczyka, Irakijczyka, Japończyka?"

W taki oto sposób myśl Katarzyny II przetrwała do 2007 roku.

Katarzyna II (później bolszewicy, teraz Steinbach oraz GW) rozpropagowała w Europie pogląd o polskiej nietolerancji, antysemityzmie i zacofaniu.

GW wytyka własne wady? Chyba zacznę czytać.

> Kosmopolityzm nie jest odwrotnością patriotyzmu. Kosmopolityzm jest odwrotnością nacjonalizmu.

Kosmopolita to egoista, nie ma państwa więc nie działa na niczyją, poza swoją, korzyść. Tzn. tak by chciał, ale oczywiście to niemożliwe, bo zawsze gdzieś mieszka. A przecież nie wziął się z kosmosu - wyrósł w pewnej tradycji i pewnej grupie ludzi coś zawdzięczać powinien. Zwykle, są wyjątki ale mniejsza o to.

A nacjonalizm jest integralną częścią patriotyzmu. Oczywiście dla czytelników GazWyb istnieje tylko jedna definicja nacjonalizmu, wiem wiem, ale ta z rzeczywistością nie ma wiele wspólnego.

Bo n. to nie jest "wywyższanie" jednej nacji nad drugą czy traktowanie innych niż własna nacji "z góry", jako "gorszych", lecz działanie przede wszystkim na korzyść własnej, a dopiero potem ew. na korzyść drugiej. Swoją drogą - patriotyzm według GazWyb to poniżanie Polski i Polaków, gloryfikowanie wszystkiego, co nie nasze, bo nasze z gruntu złe, ciemne i zacofane a jeśli już coś tu jest dobrego - to tylko GazWyb ma prawo mówić, co to takiego jest.

Bardzo często działanie na korzyść własnej nacji oznacza działanie na rzecz innej. Tak jak w przypadku Polaków, którzy wyjechali do pracy za granicę. Motywacje ich były różne, ale skutek bardzo dla nas pozytywny, w większości przypadków. Oni dają nam przykład, że zamiast narzekać można ruszyć dupę do roboty, uczą się tam prawdziwej rzetelnej i uczciwej pracy, niektórzy przysyłają do Polski kasę wzbogacając kraj. Do tego rozsławiają poza granicami dobre imię Polski, o ile przyznają się do narodowości.
Polska historia pełna jest ludzi, którzy życie spędzali pracując poza Polską i są uznawani za polskich patriotów, przypominam.

Oczywiście, lepiej byłoby, gdyby pozostali w kraju ale jeżeli (ich zdaniem) kraj ich okrada, oszukuje i uniemożliwia rozwój - to jeżeli mogą się realizować poza jego granicami to jest to działanie patriotyczne, być może innego sposobu na to, by ktoś się w końcu opamiętał, nie ma.

Nawiasem - ciekawe, że nazwę Wyborczej piszesz wielką literą a Polak - małą. ;]

> Czy można stwierdzić kto jest lepszym patriotą

Moim zdaniem nie, nie ma to znaczenia.

> działanie na korzyść własnej nacji często (oczywiście nie zawsze) oznacza działanie na niekorzyść innych nacji

Jasne, ale moim zdaniem patriota to człowiek po prostu przyzwoity a tacy nie działają umyślnie na czyjąś niekorzyść. Oczywiście, nie należy utożsamiać ze sobą niedziałania na czyjąś korzyść z działaniem na czyjąś niekorzyść.

> a jeśli Kosmopolita działa na korzyść wszystkich? (tzn. nie tylko swojej nacji)

Moim zdaniem to niemożliwe, interesy narodowe (prawie) zawsze się wykluczają, zwłaszcza współcześnie, a zwłaszcza w Polsce - położonej między Niemcami a Rosją. W najlepszym przypadku można by działać na rzecz innych krajów nieszkodząc jednocześnie swojemu - ale czy to jest patriotyzm? Bardzo specyficzna definicja to by była, coś w stylu "mogłem cię zabić - doceń to!".

> kwestia specyficznego rozumienia korzyści: osoba odbierająca jakiś fakt jako krzywdę, może tak naprawdę uzyskać dzięki niemu korzyści.

Celna uwaga. To dlatego zdaniem pseudonarodowca Giertycha albo pseudochadeka Kaczyńskiego patrioci pozostają w kraju a bezideowcy wyjeżdżają do pracy poza.

@AdamK: oczywiście, że mogę - "link":http://encyklopedia.pwn.pl/haslo.php?id=3955049 (PWN):

patriotyzm [łac. < gr.], postawa łącząca przywiązanie i miłość do ojczyzny oraz solidarność z własnym narodem — z szacunkiem dla innych narodów i poszanowaniem ich suwerennych praw; przeciwieństwo szowinizmu.

Dobre pytanie. Ale jeżeli rasizm stoi u Ciebie wyżej niż taka definicja patriotyzmu to robi się ciekawie. ;)

@AdamK: "Zachowanie patriotyczne oznacza nie mniej ni więcej tylko dyskryminację wszystkich innych narodów ..." kontrastuje z "... szacunkiem dla innych narodów ..." ;]

@AdamK: to czy jest sprzeczne to kwestia znaczenia słowa miłość. Oto i "definicja":http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2483508 (PWN):

1. «głębokie uczucie do drugiej osoby, któremu zwykle towarzyszy pożądanie»
2. «silna więź, jaka łączy ludzi sobie bliskich»
3. «poczucie silnej więzi z czymś, co jest dla kogoś wielką wartością»
4. «głębokie zainteresowanie czymś, znajdowanie w czymś przyjemności»
5. «obiekt czyichś uczuć i pragnień»
6. «pożycie seksualne»

Wiem, że mogę być irytujący przytaczając definicje encyklopedyczne, ale należy odróżnić "ideę" od tego, jak realizują ją ludzie. To tak samo, jak wiara - to, że w założeniu jest to całkiem ciekawa i przyjemna sprawa nie wyklucza tego, aby w rzeczywistości wiązała się z krwią i śmiercią ludzi ;]

> Problem leży w tym że właśnie solidarność w własnym narodem stoi w sprzeczności z szacunkiem dla innych narodów.

Nie wiem skąd ten pomysł. To nawet logicznie nie jest powiązane.

> Nawet jeżeli z kontekstu wyłania się wina patrioty, powinien on brać stronę swoich. Jeszcze gorzej jeśli patriota posiada innym niedostępna informacje z której wynika wprost wina jego narodu.

Działanie "dla dobra narodu" w tym przypadku oczywiście oznacza ujawnienie informacji i przyznanie się do winy, inaczej to może być tylko dobro ale źle pojęte.

To, że coś w rzeczywistości nie bardzo odpowiada idei, nie ma nic do rzeczy. Z faktu, że ludzie kradną nie wynika, że nie należy być uczciwym.

Wygląda na to, iż dla twórców definicji "patriotyzmu" miłość do własnego narodu nie stała w sprzeczności z szacunkiem do innych narodów. To nie jest moje osobiste zdanie, ale w tego typu wątpliwościach wolałbym się jednak opierać na opiniach osób nieco bardziej obeznanych w temacie.

Warzechę też ten artykuł poruszył: http://lukaszwarzecha.salon24.pl/28219,index.html

Patriotyzm oblicza ma różne. Z jednej strony, tej gorszej, mamy nacjonalizm: udawanie, że ludzie uniwersalnie dzielą się na tzw. narody, myślenie w kategoriach "interesów narodowych", potępianie inności jako złamania obowiązku lojalności narodowej ("Polacy to katolicy", "Polacy popierają Kościół").

Druga strona, ta lepsza, do której się niektórzy tu odwołują, oznacza poczucie współodpowiedzialności za mniej lub bardziej lokalną wspólnotę: klatkę schodową, blok, osiedle, dzielnicę, miasto, rejon, kraj, wspólnotę kulturową (np. Europę), wreszcie za świat. Takie pojęcie patriotyzmu nie jest związane z pojęciem narodu ani zwraca żadnej uwagi na koncepcję państwa narodowego.

Jest oczywiste, że, mieszkając w Warszawie, nie będę się specjalnie pchał w ustalanie np. w schemat komunikacji miejskiej w Krakowie, i raczej zostawię to krakowiakom, i nie będę próbował ustalać regulaminu wspólnoty mieszkaniowej na Bielanach, mieszkając na Ursynowie. Z drugiej strony, normy emisji CO_2 chciałbym ustalać w możliwie najszerszym gronie. Różne rzeczy trzeba ustalać na różnych poziomach. W tym sensie koncentracja suwerenności na poziomie państwa narodowego to pomyłka.


Owszem, kosmopolita może działać na rzecz całej ludzkości, jeśli zajmuje się sprawą wspólną dla wszystkich, czy to będzie wolność słowa, równouprawnienie kobiet, homoseksualistów, prawo do eutanazji, dostęp do antykoncepcji, służby zdrowia, edukacji, wody pitnej, wolność światopoglądu, wolne oprogramowanie, czy co tam kto uważa za słuszne. Generalnie kosmopolitą może być każdy, kogo można nazwać dobroczyńcą, czy to ludzkości, czy tylko jakiegoś regionu - w odróżnieniu od tych, których zasługa polega na zabraniu czegoś "obcym" i przekazaniu "swoim".

Nie ma lepszego i gorszego patriotyzmu, jest jeden, dobry, to wynika z definicji tego pojęcia.

Czym się różni, w Twoim ujęciu, nacjonalizm w skali narodu wobec tego w skali obywatelskiej, przekładającego się na troskę o czystość bloku? Wedle tego, co napisałeś, wywyższają się ponad mieszkańców innych bloków - bo u nich jest czysto a tam gdzie indziej nie, bo tamci nie potrafią się zorganizować. Tak to widzisz? Pewnie nie, a to wynika właśnie z tego, co napisałeś.

Nacjonalizm to nic złego, to naturalny odruch. To, że Hitler czy inny bandyta zawłaszczył sobie to pojęcie (czy tam zostało mu przypisane) to niczego nie zmienia, nie dajmy się zwariować.

Nic nie pisałem o żadnym wywyższaniu się, jakkolwiek mało to ma wspólnego z tematem . Ja mogę uważać, że w Nowym Jorku jest bardziej brudno, niż w Warszawie, czy to mnie czyni nacjonalistą, czy w ten sposób się wywyższam?

Różnica między przedstawionymi ujęciami nie tkwi w skali. Poczucie odpowiedzialności, przekładające się na troskę o czystość, to coś innego, niż blokowy nacjonalizm ("blacjonalizm").

Blacjonalizm powstałby, gdyby najpierw wymyślono jakiś "blaród". Na przykład ktoś by zauważył, że pod blokiem popularna jest jakaś gra karciana, że prawie wszyscy mieszkańcy są białymi katolikami, że mówią specyficzną odmianą miejskiej gwary, i stwierdziłby, że te wszystkie rzeczy określają blaród mieszkający w tym bloku. Dalej przyszłoby stwierdzić, że czarny sąsiad, albo ateista, albo ktoś, kto mówi nieco inną gwarą, albo kto inaczej gra w makao, nie jest prawdziwym blarodakiem, tylko jakimś obcym lub nielojalnym.

Do tego należałoby stwierdzić, że blaród jest i musi zostać odrębny, więc należy piętnować "innych", że konieczna jest niepodległość blarodowa, więc skupienie pełni suwerenności na poziomie komitetu blokowego - bo istnienie i dobro blarodu jako takiego jest ważniejsze niż istnienie i dobro mieszkańców bloku. A potem można by iść z pałami na tych zza ulicy, może się uda zająć ich trawnik.

Tak, dla mnie blacjonalizm to coś innego, niż sytuacja, gdy sąsiadka mówi: "Panie sąsiedzie kochany, taka ta klatka schodowa smutna, odmalowałby sąsiad z moim, ja bym jakieś kwiatki postawiła, byśmy mieli najładniejszą klatkę na całem osiedlu".

Innymi słowy, wolę mieć do czynienia z mieszkańcami bloku, a nie z blarodem. Podobnie, jak od narodu wolę społeczeństwo.